Η επιλογή του ιδανικού νυφικού

 Στο ατελιέ μου η εμπειρία ξεκινά από την επιλογή του κατάλληλου υλικού. Τούλι; Μουσελίνα; Σατεν; Δαντέλα ή όχι; Το τούλι σε κλαποιες ταιριάζει σε άλλες όχι,, το ίδιο και το σατεν αλλά κι η μουσελίνα. Ανεξάρτητα από τον σωματότυπο κι άλλα αντικειμενικά κριτήρια, υπάρχει ένα υποκειμενικό, μυστήριο κριτήριο που υπαγορεύει τι υλικό ταιριάζει στην καθεμιά μας. Ύστερα,  ακολουθούν οι σιλουέτες που η επιλογή της κατάλληλης πρέπει να γίνει σύμφωνα με τον σωματότυπο, όμως και πάλι αυτό το μυστήριο κριτήριο θα κάνει την εμφάνισή του και κάποιον κανόνας δεν θα  ισχύει.
Γιατί η επιλογή του ιδανικού νυφικού είναι τόσο δύσκολη;
Πώς φτάσαμε, όμως σε έναν κόσμο που βρίσκουμε με ευκολία, σχεδόν σαν τυφλοσούρτη, τα ρούχα που μας κολακεύουν στην καθημερινότητα μας, να είναι τόσο δύσκολη η επιλογή νυφικού; 
Η απάντηση κρύβεται στην ιστορία της μόδας.
Για αιώνες η μόδα ήταν πολυτέλεια αλλά και πολιτικό-επικοινωνιακό εργαλείο των λίγων, κυρίως των βασιλιάδων και των αριστοκρατών. Η μόδα διαμορφωνόταν και κυκλοφορούσε στα παλάτια. Λίγοι εξειδικευμένοι τεχνίτες και τεχνίτριές έραβαν κατά παραγγελία τα ρούχα των βασιλιάδων και της αριστοκρατίας κι όσων μπορούσαν να πληρώσουν. Η συντριπτική πλειοψηφία του λαού δεν μπορούσε να ακολουθήσει, απλώς παρακολουθούσε. Η κατασκευή ενός απλού ενδύματος μπορεί να στοίχιζε και μια περιουσία για έναν απλό άνθρωπο, που μπορεί να περνούσαν δεκαετίες φορώντας το ίδιο ρούχο έως ότου αυτό να φθαρεί τελείως. Τα ρούχα τους δεν τα αγόραζαν, ίσως αγόραζαν το ύφασμά ή άλλοτε το νήμα αλλά κι αυτό είχε το κόστος του, κι έπρεπε να το ράψουν οι γυναίκες μόνες τους στο σπίτι, με το χέρι, γιατί η ραπτομηχανή είναι εφεύρεση του 18ου αι.
Τα  πρώτα έτοιμα ενδύματα ήταν στρατιωτικές στολές που φτιάχνονταν μαζικά στην Αμερική τον 19ο αιώνα. Στις αρχές  του 20ου αιώνα κυκλοφόρησαν τα πρώτα έτοιμα ενδύματα για γυναίκες και πάλι στην Αμερική. Ώσπου η ιδέα αγκαλιάστηκε κι από μεγάλα ονόματα σχεδιαστών της εποχής, όπως τη Coco Chanel και την Elsa Schiaparelli προκειμένου να ικανοποιήσουν τις πελάτισσες τους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Οι πελάτισσες επέλεγαν τα ρούχα τους μέσω καταλόγων που τους έστελνε ταχυδρομικά ο εκάστοτε οίκος και τα παραλάμβαναν χωρίς να χρειαστεί να ταξιδέψουν στην έδρα του οίκου, και σε καλύτερες τιμές. Μία έκφανση του ανθρώπινου πολιτισμού που μέχρι τότε αφορούσε στους λίγους, πλέον αρχίζει να εκδημοκρατικοποιείται. 
Η βάση της λογικής του έτοιμου ενδύματος είναι η διαμόρφωση των νούμερων, τα οποία στην ουσία είναι η αναλογική μεγέθυνση ή σμίκρυνση του προτύπου, ενός σώματος που θεωρήθηκε πως οι σχέσεις των μετρήσεων του  αποτελούν τις ιδανικές αναλογίες. Η προσέγγιση αυτή ήταν απαραίτητή για να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή εφαρμογή (κατά προσέγγιση) για κάθε σωματότυπο. Αν θεωρήσουμε το ένδυμα ως κουτί, ως τότε το εκάστοτε κουτί φτιαχνόταν στα μέτρα του σώματος, ενώ πλέον τα κουτιά ήταν έτοιμα σε διάφορα μεγέθη για να χωρέσει το κάθε σώμα.
Το αποτέλεσμα ήταν σε λιγότερο από 100 χρόνια η μόδα να αναπτυχθεί ραγδαία, να δοκιμάσει όλες τις πιθανές σιλουέτες και μορφές και στυλ και σταδιακά να γίνει μια τεράστια παγκοσμιοποιημένη βιομηχανία, προσιτή σε όλα τα βαλάντια. 
Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό των εξελίξεων η μόδα για τα νυφικά ακολουθούσε πιστά τις εκάστοτε τάσεις της εκάστοτε δεκαετίας. Έτσι τα νυφικά της δεκαετίας του 1950, 1960 ή 1970 αντικατοπτρίζουν την μόδα της εποχής τους. Σταδιακά όμως, όσο ο τρόπος που ντυνόμαστε καθημερινά απλοποιούταν και η παραγωγή μαζικοποιούταν η μόδα των νυφικών άρχισε να αυτονομείται από την τρέχουσα. Πλέον, τα νυφικά ακολουθούν τις δικές τους τάσεις. Σήμερα, είναι μία εντελώς ξεχωριστή κατηγορία στην βιομηχανία της μόδας. ένας ξεχωριστός κόσμος από αυτόν που ξέρουμε στην καθημερινότητα μας. Ο κόσμος αυτός μας προσφέρει μία γεύση από την πολυτέλεια που απολάμβαναν οι βασιλιάδες του παρελθόντος. Κι ενώ υπάρχει η βιομηχανία των έτοιμων νυφικών υπάρχουν και τα ατελιε των σχεδιαστών, κι αν η πρώτη κατηγορία υπακούσει στις επιταγές των τάσεων κάθε σεζόν η δεύτερη δεν είναι υποχρεωμένη. Έτσι οι ορίζοντες είναι ακόμα πιο ανοιχτοί, ορθάνοιχτοι, όλα είναι στο τραπέζι, αρκεί να κολακεύουν και να αναδεικνύουν το άτομο, το σώμα αλλά και την προσωπικότητα.
Γι’ αυτό η επιλογή του νυφικού είναι μια ξεχωριστή κι ενίοτε δύσκολη υπόθεση, γιατί η μέλλουσα νύφη καλείται να μπει σε έναν νέο κόσμο, άγνωστο σε αυτήν, με ορθάνοιχτους ορίζοντες για  να βρει τον δρόμο της. Είναι κατά κάποιον τρόπο μια διαδικασία αυτογνωσίας αφού πολύ πιθανόν να γίνει αφορμή να ξανασυστηθεί με την εικόνα της στον καθρέφτη και να αποτελέσει ένα μαγικό ταξίδι σε έναν αξέχαστο προορισμό! Κι όλο αυτό θέλει υπομονή, ανοιχτό μυαλό και σωστή καθοδήγηση.