Ζούμε σε παράξενους καιρούς, η ζωές μας αλλάζουν συνεχώς, το γκρίζο της αβεβαιότητας πολλές στιγμές μας. Κι όμως θέλουμε να ζήσουμε, τρέχει το αίμα στις φλέβες μας ακόμα, έντονο κόκκινο,  δεν μπορεί όλη μας η ζωή να είναι γκρίζα.

Γκρίζα κάνουν την ζωή μας οι φόβοι μας, τα οπτικά δυσπρόσιτα σημεία της ψυχής μας , που χτίζουν την γυαλιστερή, βαριά, αόρατη μας πανοπλία. Κι όμως, όταν καταφέρνουμε να τα δούμε όλα αυτά και φτάσει το βλέμμα μας σε αυτά τα δυσπρόσιτα σημεία θα τα ξεπεράσουμε, όπως το παιδάκι που για πρώτη φορά εξερευνά την σκοτεινή γωνία του υπογείου που πίστευε ότι κρυβόταν «ο κακός».

Έτσι νικάμε τους φόβους μας, και τότε η βαριά αόρατη πανοπλία μας γίνεται ελαφρύτερη, μαλακώνει, γίνεται πιο διαφανής ή και χάνεται.

Ίσως αυτή η συλλογή, θα έπρεπε να είναι γκρι, λευκή και μαύρη. Δεν είναι, όμως. Δεν μπορούσα να το κάνω αυτό, η ζωή μας είναι έγχρωμή ο κόσμος γύρω μας έχει χρώμα, έντονο κι η καθεμία μας είναι διαφορετική.


Living during those difficult, full of uncertainty and changes times has brought out all of our fears, life gets gray and reality feels like an old black and white photo. But still there is hope in us, and a need to enjoy life.

Fear makes life feeling gray. The dark unreachable corners of our minds become bigger but, when like a young child who steps into the dark basement for the first time, we discover that there is nothing there apart our imagination,we have come to face our darkness, our fears. That moment the once shimming, now rusted, heavy armor we built is getting softer, flexible and in some places even disappears.

This collection probably, should be black, white and gray. But I couldn’t do it because life in really is in colour.