Δεν μπορώ να δηλώσω σχεδιάστρια κοσμημάτων.

 Είμαι κόρη χρυσοχόου, που όταν δεν δούλευε στο εργαστήριο του, δούλευε στον πάγκο που είχε στο σπίτι. Μεγάλωσα μέσα στα δειγματολόγια των σχεδίων του, στα εργαλεία του, τα λάστιχα και τα κεράκια.

 Ήθελα πάντα να γίνω σχεδιάστρια μόδας αλλά ξεφύλλιζα τα περιοδικά με κοσμήματα και το πρώτο βιβλίο αφιέρωμα στην σχεδιάστρια κοσμημάτων Μαρουλίνα. Βοηθούσα στο εργαστήριο στο σχολείο αλλά και σαν φοιτήτρια. Κι όταν τελείωσα τις σπουδές μου ήθελα να μάθω λίγο από αυτήν την τέχνη. Με την αντίληψη που μου είχαν καλλιεργήσει οι σπουδές μου η μόδα και το κόσμημα δεν ήταν μακριά, μάλλον αλληλοσυνδέονταν.

 Έτσι δημιουργήθηκαν αυτά τα σχέδια, ως μια προσπάθεια μου να μάθω. Είναι μια πρωτόλεια μελέτη στο μέταλλο και την σχέση του με το σώμα αλλά και το φως.

 Συρματερά σχέδια, αλλά και ανασυνδυασμός ξεχασμένων μοτίβων στα συρτάρια του εργαστηρίου, δουλεμένα στο χέρι με αγάπη και προσοχή στην λεπτομέρεια.

I can not define myself as a jewellery designer.

  I am just the daughter of a goldsmith, I am raised between goldsmithing tools, I have played with them as a child and the smell, the sounds the atmosphere of a goldsmithing workshop are more than familiar to me.

 Growing up I worked myself at my father’s workshop and soon after I graduated from my MA I wanted to learn more about this incredible craft.

 This collection is my attempt to learn, to understand the nature of the material, the relationship of it with our bodies and light.

 Is just a study and reformation of some forgotten motifs found into my father’s workshop. Every item is finely handmade, with love and care.