Το ρούχο ως αφήγηση. Η φιλοσοφία πίσω από το Ontoson
Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα σε ένα ρούχο που ακολουθεί τα trends και σε ένα ρούχο που ξεκινά από μια ιδέα. Το Ontoson ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Η αφετηρία του βρίσκεται σε μια απλή, αλλά όχι προφανή, πεποίθηση: ότι το ένδυμα δεν είναι απλώς κάτι που φοράμε για να καλυφθούμε. Είναι ένας τρόπος να στεκόμαστε μέσα στον κόσμο —κουβαλώντας πάνω μας μνήμη, αισθητική, εμπειρίες, κομμάτια πολιτισμού που συχνά δεν τα προσέχουμε καν.
Κάθε συλλογή, λοιπόν, δεν ξεκινά από το πατρόν. Ξεκινά από μια ερώτηση: τι μπορεί να σημαίνει σήμερα το να ντύνεσαι;
Σε μια βιομηχανία που κυνηγά διαρκώς την επόμενη σεζόν, το Ontoson προτιμά να κοιτάζει αλλού —σε ό,τι αντέχει στον χρόνο, όχι από νοσταλγία, αλλά επειδή έχει πραγματική συνέχεια. Η ελληνική πολιτιστική κληρονομιά μπαίνει εδώ, όχι σαν διακοσμητικό μοτίβο πάνω σε ένα ύφασμα, αλλά σαν οπτική γωνία, σαν υπενθύμιση ότι το ντύσιμο ήταν πάντα κομμάτι της ταυτότητάς μας —πολύ πριν γίνει «μόδα».
Και το ίδιο το όνομα το επιβεβαιώνει: Ontoson προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ὄντως ὄν, αυτό δηλαδή που όντως υπάρχει. Δεν είναι μια νοσταλγική αναφορά στο παρελθόν — είναι μια αναζήτηση ουσίας μέσα από σύγχρονο σχεδιασμό.
Αυτή η λογική περνάει και στην ίδια τη διαδικασία. Τα μοτίβα ξεκινούν ζωγραφισμένα στο χέρι, σχεδόν σαν έργα τέχνης, προτού καν αγγίξουν το ύφασμα. Οι γραμμές δουλεύονται έτσι ώστε να ακολουθούν την κίνηση του σώματος, όχι να τη στριμώχνουν. Η παραγωγή γίνεται στην Ελλάδα, σε περιορισμένα κομμάτια, με λογική διαχρονικότητας αντί για κυνήγι εποχικότητας.
Η πρώτη συλλογή αντλεί έμπνευση από τη Μαρίκα Κοτοπούλη — όχι σαν αναπαράσταση μιας άλλης εποχής, αλλά σαν άσκηση πάνω στο πώς μια ιστορία, μπορεί να καταγραφεί πάνω στα ρούχα και πώς η μνήμη μπορεί να ντυθεί σύγχρονα.
Στο τέλος, όμως, για το Ontoson το ρούχο δεν ολοκληρώνεται στο ράφι. Ολοκληρώνεται όταν φορεθεί, όταν κινηθεί, όταν μπει στην καθημερινότητα κάποιου ανθρώπου. Εκεί, και μόνο εκεί, βρίσκει το πραγματικό του νόημα.
ή
